[title size=”2” content_align=”left” style_type=”none” sep_color=”” margin_top=”” margin_bottom=”” class=”” id=””]

Bol nakon vađenja zuba

[/title][fullwidth background_color=”” background_image=”” background_parallax=”none” enable_mobile=”no” parallax_speed=”0.3” background_repeat=”no-repeat” background_position=”left top” video_url=”” video_aspect_ratio=”16:9” video_webm=”” video_mp4=”” video_ogv=”” video_preview_image=”” overlay_color=”” overlay_opacity=”0.5” video_mute=”yes” video_loop=”yes” fade=”no” border_size=”0px” border_color=”” border_style=”solid” padding_top=”20” padding_bottom=”20” padding_left=”” padding_right=”” hundred_percent=”no” equal_height_columns=”yes” hide_on_mobile=”no” menu_anchor=”” class=”” id=””]

[fusion_text]

Učestaliji je nakon vađenja zuba u donjoj nego u gornjoj vilici, a najčešće se javlja u donjoj malarnoj regiji nakon ekstrakcije umnjaka

[/fusion_text]

[/fullwidth][fusion_text]Alveolit je problem s kojim se stomatolog susreće često u svojoj praksi i predstavlja jednu od najneprijatnijih komplikacija nakon vađenja zuba. U suštini se radi o poremećaju u zarastanju rane nastale vađenjem zuba. Učestalost ovog oboljenja različito je interpretirana i kreće se od manje od 1 posto pa do 3,2 posto. Ima i ekstremnih podataka koji govore o učestalosti pojave u više od 10 posto ukupnog broja intervencija.

Međutim, najčešće se spominju frekvencije učestalosti alveolita između 1 i 2,04 posto, što su i najrealnije prihvaćeni podaci. Šarolikost podataka najvjerovatnije je posljedica činjenice da se različita, a ponekad i sva bolna stanja nakon vađenja zuba svrstavaju pod jedno ime – alveolit.

Lakši zahvati

Alveolit se češće javlja kod muškaraca nego kod žena (mada ima i suprotnih podataka). Učestaliji je nakon vađenja zuba u donjoj nego u gornjoj vilici, a najčešće se javlja u donjoj malarnoj regiji, nakon ekstrakcije umnjaka.

Frekvencija mu je učestalija nakon vađenja gangrenoznih i pulpitičnih zuba, dok se poslije odstranjivanja paradontopatičnih zuba praktično i ne javlja. Što se životnog doba tiče, najfrekventniji je kod osoba koje imaju između 30 i 40 godina, a njegova pojava nije zabilježena kod osoba koje imaju manje od 18 godina. U odnosu na stepen težine ekstrakcije zuba, alveolit je učestaliji kod kompliciranijih i težih vađenja, da bi kod jednostavnijih i lakših zahvata bio znatno rjeđe prisutan.

Etiologija alveolita nije sasvim razjašnjena. Neki stručnjaci ističu traumu prilikom vađenja zuba kao uzrok nastanka ovog oboljenja, drugi spominju insuficijentnu ishranu postekstrakcione rane, a treći infekciju, pa i alergiju, dok ima i mišljenja da fibrinolitička aktivnost onemogućava normalnu organizaciju krvnog koaguluma, što vodi u alveolit.

Međutim, preovladava mišljenje da u nastanku alveolita odlučujući utjecaj imaju lokalni faktori i njihovo direktno djelovanje na vaskularizaciju ekstrakcione rane i njenog koaguluma. Naime, trauma u toku vađenja zuba, kompaktna kost (naročito oko same alveole), upotreba anestetika s vazokonstriktorom, inflamacija i infekcija, utječu na adekvatnu ishranu rane i koaguluma, zbog čega se krvni ugrušak ne može organizirati, već se raspada, što remeti daljnji tok normalnog zarastanja rane pa nastaje usporen i dug proces njenog ozdravljenja.

U ovakvoj rani nastaje i jaka bol jer su prekinuti nervni završeci izloženi vanjskim mehaničkim, hemijskim i termičkim nadražajima, kao i bakterijskim toksinima. Također je dokazano da se u toku razgradnje krvnog koaguluma (i fibrina) stvara kinin koji je jedan od najjačih stimulatora bola, što sve ukupno ide u prilog objašnjenju zašto je izuzetno jaka i neprijatna bol stalni pratilac alveolita.

Djelovanje anestezije

U kliničkoj slici preovladavaju tipični znakovi: vrlo jaka bol i raspadnut krvni koagulum uz prateći zadah iz usta. U odnosu na vrijeme ekstrakcionog zahvata, početak bola nastupa odmah po prestanku djelovanja anestezije ili nekoliko sati poslije. Bol se, također, može javiti prvog, drugog ili trećeg dana nakon vađenja zuba, a ponekad i kasnije.

Inače, bol je jaka, uporna, jača noću nego danju, pojačana kada se tijelo nalazi u vodoravnom položaju, iridira prema uhu ili sljepoočnici. Uobičajeni analgetici obično ne pomažu ili je poboljšanje neznatno.
Tipično je odsustvo zdravog koaguluma u rani. On je raspadnut – dezintegriran, usljed čega je alveola djelimično ili sasvim ispunjena fetidnim sadržajem (raspadnut koagulum, deskvamiran epitel, leukociti, bakterije) pa se ova forma naziva alveolitis esudativa.

Rjeđe je alveola prazna, suha, zjapi i osjetljiva je na dodir (alveolitis sicca). Ovakvo stanje je pogodno za nastanak infekcije (iako alveolit sam po sebi nije infekcija) pa može doći do razvoja regionalnog limfadenita, kao i pojave lokalnih i sasvim rijetko općih znakova infekcije.

Terapijska intervencija

U terapiji alveolita prvenstveni cilj jeste otklanjanje bola i stvaranje uvjeta za formiranje zdravog koaguluma, koji je ujedno i uvjet za normalno zarastanje ekstrakcione rane. To se postiže na način što se primjenom lokalne anestezije ukloni raspadnuti koagulum, rana se ispere fiziološkim rastvorom, a aktom kiretiranja isprovocira se krvarenje s cijele površine alveole.

U ranu se potom aplicira neki od medikamenata koji, prije svega, ima analgetsko djelovanje. Uz ovaj postupak, djelotvornom se pokazala i primjena infracrvenih zraka (soluks lampa). Ovakvim tretmanom u jednoj, dvije, rjeđe tri i više seansi bol se smanjuje ili gubi pa se na taj način terapeutski postupak završava.

Kada je jača

Kod pojedinačnih ekstrakcija zuba alveolit je znatno češća komplikacija nego kod multiplih, a u odnosu na upotrebu određenog lokalnog anestetičkog sredstva češće se javlja pri upotrebi anestetika koji u sebi sadrži vazokonstriktor nego ako u njemu nema dodatka za sužavanje krvnih sudova.

Egida

Bol je jaka, uporna, jača noću nego danju, pojačana kada se tijelo nalazi u vodoravnom položaju, iridira prema uhu ili sljepoočnici

[/fusion_text]